„Moc mikroelementów, pierwiastki mikro, makro i ultraelementy”

Mikroelementy (mikro, makro i ultraelementy) to pierwiastki budujące podstawę prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka. Do prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego organizm ludzki potrzebuje co najmniej 64 pierwiastków.

Funkcje mikroelementów zostały określone na początku XX wieku przez francuskiego biologa i chemika G. Bertranda. Od tego czasu wiemy, że mikroelementy nie tylko uczestniczą, ale również wspomagają podstawowe procesy życiowe tzn.:

» wspierają układ odpornościowy,
» wpływają na energetykę,
» wzmacniają układ nerwowy,
» budują ciało fizyczne,
» wpływają na funkcję reprodukcyjne.

Jak za pomocą biochelatów uzupełnić potrzebne pierwiastki w organizmie.

Mikroelementy są dostarczane do organizmu wraz z pokarmem, jednak ze względu na wyjałowienie gleb i „przemysłowy” charakter produkcji żywności, ich zawartość w pokarmie jest znikoma ( kilkunastokrotnie mniejsza niż 20 lat temu).

Należy jednak pamiętać, że nadmierne stosowanie jednego pierwiastka może spowodować „wyparcie” innego również niezbędnego pierwiastka, dlatego bardzo ważne jest odpowiednie dopasowanie stosowanych preparatów. Ponadto, istotne znaczenie ma również forma chemiczna aplikowanego pierwiastka. Należy pamiętać, że nasz organizm odżywiany jest poprzez krew. Dany preparat musi więc wykazywać się możliwością rozpuszczenia nie tylko w środowisku kwaśnym ( pH soków trawiennych w żołądku wynosi 1-3), obojętnym ( pH krwi wynosi 7,365 – 7,45), ale również zasadowym ( w niektórych odcinkach jelit).

Niezmiernie ważną cechą preparatu jest sposób rozproszenia cząstek, tak aby miał zdolność przenikania przez błony komórkowe. Jakość, skład oraz sposób wytwarzania preparatu ma więc ogromne znaczenie.

Niedobór mikroelementów może prowadzić do wielu poważnych zaburzeń, zmniejszonej odporności i wydolności fizycznej organizmu, oraz ogólnego osłabienia i apatii.

Koniecznością staje się więc wspomaganie naszego organizmu poprzez planowaną suplementację, której pierwszym etapem, powinno być określenie na podstawie badań, jakich pierwiastków nam brakuje. Stosowanie odpowiednich preparatów pozwoli nam uzupełnić te niedobory i przywrócić nasz organizm do stanu równowagi.

Złoto
Złoto jest jednym z ultra mikroelementów wchodzących w skład naszego organizmu. Jego całkowita zawartość w organizmie wynosi około 10 mg. Jego całkowita funkcja biochemiczna nie została do końca ustalona. Posiada doskonałe właściwości bakterio i grzybobójcze. W połączeniu z innymi pierwiastkami o podobnych właściwościach takimi jak srebro, cynk i miedź powoduje efekt synergii zwiększając efektywność ich działania. Pełni rolę katalizatora w procesie powstawania wielu hormonów oraz enzymów. Właściwości lecznicze złota znane były już w Chinach ponad cztery tysiące lat temu. Starożytni wierzyli że kryje w sobie tajemnicę długowieczności oraz cudowną moc uzdrawiania. W Europie do celów leczniczych złoto w różnych formach fizykochemicznych jest stosowane od XIX wieku, przy leczeniu artretyzmu, chorób reumatycznych, nowotworowych, wenerycznych, zapalenia narządów płciowych, łuszczycy, bielactwa, cukrzycy, dusznicy i padaczki. Stosowane jest w produktach spożywczych. W kosmetologii produkty zawierające w swoim składzie różne fizykochemiczne formy złota cieszą się ogromnym uznaniem wśród użytkowników ze względu na posiadaną właściwość do regeneracji i rozświetlania skóry i wygładzania zmarszczek. Zawartość złota o organizmie maleje wraz z wiekiem, a możliwość jego uzupełnienia w formie przyswajalnej dla organizmu w oparciu o tradycyjne produkty spożywcze jest praktycznie niemożliwa.

Srebro
Właściwości lecznicze srebra są znane od czasów starożytnych. Srebro ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i grzybobójcze. Jest naturalnym antybiotykiem- efektywnym, łagodnym i nietoksycznym. Cząsteczki srebra mogą zniszczyć setki szkodliwych bakterii, wirusów i pleśni natomiast antybiotyki działają tylko na kilka z nich. Bardzo ważną właściwością srebra jest to, że bakterie chorobotwórcze nie są w stanie rozwinąć odporności na cząsteczki srebra tak jak dzieje się to w przypadku antybiotyków. Jest bardzo efektywne w leczeniu różnego rodzaju problemów o podłożu grzybiczym, tak często obecnie spotykanym oraz egzemy, trądziku czy jako antyseptyk do płukania ust i mycia zębów. Nadmierne spożywanie srebra może prowadzić do powstania tzw. srebrzycy ( nadmiernego odkładania się soli srebra w skórze). Srebrzyca nie charakteryzuje się negatywnymi efektami dla zdrowia człowieka ale powoduje nieodwracalne zmiany w wyglądzie zewnętrznym( trwałe niebieskawe zabarwienie skóry i błon śluzowych).

Krzem organiczny
Krzem jest jednym z podstawowych pierwiastków odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie organizmu drugim najliczniej występującym pierwiastkiem po tlenie, jego ilość waha się w granicach od 100 do 500 ppm. Bierze aktywny udział w syntezie tkanki chrzęstnej oraz łącznej. Jego obecność w organizmie gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie stawów oraz naczyń krwionośnych. Spowalnia proces starzenia skóry, zapewniając jej gładkość i elastyczność. Powoduje że włosy i paznokcie stają się elastyczne i grubsze. Zapewnia prawidłowy wzrost i rozwój organizmu. Poprawia prace nerek zwalcza stany zapalne i astmę oskrzelowa, jest częścią systemu nerwowego i przekazuje impulsy z mózgu do innych narządów. Poprawia pamięć, krążenie i podnosi wigor. Ponadto usuwa z organizm toksyczne substancje. W starszych organizmach następuje wzrost zawartości nieorganicznej formy krzemu. Jego niedobór może doprowadzić do osteoporozy, zwyrodnienia stawów oraz utraty elastyczności naczyń krwionośnych, co w konsekwencji prowadzi do ich pękania i powstawaniu wylewów wewnętrznych oraz podskórnych. Dzienna zalecana dawka krzemu wynosi około 5- 10 mg.

Bor
Bor jest niezbędny dla zachowania właściwej gospodarki wapniowej organizmu i zapobiega utracie kośćca związanej z osteoporozą i reumatoidalnym zapaleniem stawów. Wchłanialność wapnia bez obecności boru i krzemu nie jest możliwa. Bor ponadto podnosi poziom hormonów sterydowych człowieka i ma wpływ na aktywność komórek mózgowych. Niedobór boru pociąga za sobą zmiany w układzie kostnym i zahamowaniem tempa wzrostu.

Chrom
Jest pierwiastkiem niedocenionym chociaż ma ogromne znaczenie dla człowieka. Organizm człowieka zawiera poniżej 6mg chromu ale jego absorpcja nie jest łatwa gdyż ciało zatrzymuje tylko ok 3 proc. pobieranej ilości. Dzienna zalecana dawka chromu wynosi ok. 40 mikrogramów. W przypadku chorych na cukrzycę lub cierpiących na nadwagę zaleca się przyjmowanie dodatkowo 40-80 mcg chromu w postaci CTG. Chrom ma istotny wpływ na gospodarkę węglowodanową. Bierze udział w metabolizmie i gromadzeniu tłuszczów i cukrów, wspomagając proces odchudzania. Pełni też ważną rolę w syntezie cholesterolu, tłuszczów i białek przez co chroni organizm przed chorobami serca, zmniejsza ryzyko zawału serca. Poprzez zapewnienie prawidłowej ilości insuliny jest pomocny w leczeniu cukrzycy i hipoglikemii. Według Światowej Organizacji Zdrowia cukrzyca jest jedną z najgroźniejszych schorzeń cywilizacyjnych. Związane z nią groźne powikłania są coraz częstszymi przyczynami zgonów. Do tej pory cukrzyca zaatakowała blisko 2 mln Polaków.

Magnez
W organizmie człowieka znajduje się około 25 g magnezu. Ponad polowa wchodzi w skład związków z wapniem, fosforem i występuje w kościach. Zapas magnezu w tkankach kostnych zapewnia jego stały dopływ do potrzebujących go tkanek w momentach jego niedoboru w pożywieniu. Dzienne zapotrzebowanie na magnez u osób dorosłych ocenia się na ok. 300-400 mg jednak ustalenie dokładnej ilości jest bardzo trudne ponieważ każdy zarówno fizyczny jak i emocjonalny stres powoduje znaczne jego ubytki. Magnez odgrywa kluczową rolę w metabolizmie komórkowym, bierze udział w ponad połowie procesów metabolicznych zachodzących w ustroju, nazywany jest więc pierwiastkiem życia. Jest czynnikiem wzrostu , regeneruje komórki wzmacnia reakcje obronne organizmu , zmniejsza podatność na zachorowanie na raka i miażdżycę. Magnez sprzyja prawidłowemu rozwojowi zębów i kości oraz zwiększa aktywność tkanek. Jest konieczny dla funkcji mózgu i płuc. Bierze udział w procesie przesyłania impulsów nerwowych, wzmacnia układ sercowo-naczyniowy. Działa przeciwnie do wapnia obniżając napięcie nerwowo-mięśniowe, przeciwdziała więc bólom migrenowym. Istotne znaczenie ma więc zachowanie właściwych proporcji między wapniem a magnezem. Niedoborowi magnezu towarzyszy wyczerpanie, alergie, nerwowość i nadpobudliwość albo apatię i depresję.

Miedź
Należy do podstawowych pierwiastków śladowych, w ciele człowieka znajduje się ok 150-200 mg miedzi a zapotrzebowanie na miedź wynosi ok. 1 mg dziennie. Spełnia w organizmie wiele funkcji, między innymi pomaga w procesie powstawania kości, hemoglobiny i czerwonych krwinek. Miedź sprzyja wchłanianiu żelaza z przewodu pokarmowego, jest potrzebna dla zdrowego układu nerwowego i stawów. Niedobór miedzi może prowadzić do osteoporozy oraz wraz z obniżeniem zawartości miedzi we krwi spada wchłanianie żelaza oraz produkcja czerwonych ciałek krwi co powoduje anemię. Wzmacnia naczynia krwionośne, kości, ścięgna i nerwy a w szczególności pomaga zachować odporność. Niska zawartość miedzi we krwi obniża też liczbę białych ciałek krwi a co za tym idzie zwiększa podatność na przeziębienia i infekcje. Może zapobiegać arytmii serca i nadciśnieniu tętniczemu. Z jej niedoborem związane są często niepłodność i poronienia.

Jod
Jod jest pierwiastkiem o ogromnym znaczeniu dla człowieka jego poziom w organizmie wynosi około 20 mg a najwyższa koncentracja znajduje się w tarczycy. Jod odgrywa bardzo ważną rolę w produkcji hormonów wytwarzanych w gruczole tarczycy. Hormony te wpływają na rozwój fizyczny i psychiczny i biorą udział w rożnych procesach enzymatycznych, związanych zwłaszcza z przemianą materii. Deficyt jodu może powodować spowolnienie wzrostu oraz obniżenie zdolności umysłowych a nawet obniżać płodność( podczas ciąży zwiększa ryzyko śmierci płodu), jest pomocny w przyswajaniu wielu pierwiastków. Jod wspomaga metabolizm, oddychanie, zmniejsza ciśnienie tętnicze oraz pomaga w metabolizmie nadmiaru tłuszczów. Dodatkową właściwością jodu jest uwalnianie od napięcia nerwowego, które objawia się wzmożoną pobudliwością, bezsennością i niepokojem. Dzienne zapotrzebowanie na jod wynosi około 100-200 mcg.

Mangan

Mangan przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu energetycznego – wpływa na aktywację enzymów biorących udział w przemianach cukrów, tłuszczów i białek, jak również wspomaga podtrzymanie prawidłowego poziomu cukru. Mangan przyczynia się do utrzymania zdrowych kości i tym samym może wpływać na prawidłową budowę i  rozwój tkanki kostnej. Pomaga w prawidłowym tworzeniu tkanek łącznych, wpływa na poprawę stanu skóry, kondycję włosów i paznokci. Mangan pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym, który może być przyczyną licznych chorób. x